«ο πολιτισμός είναι  πηγή δυστυχίας» Φρουντ
17 Οκτωβρίου 2017


Axάριστος   είναι αυτός που δεν αναγνωρίζει την χάρη που του έκαναν, που εύκολα ξεχνά την ευεργεσία που κάποιος πρόσφερε σε δύσκολες στιγμές. Γκρινιάζει  διαρκώς για τις συνθήκες ζωής του, δε νοιώθει  ευτυχισμένος και πλήρης με τίποτα. Έχει διαρκώς απαιτήσεις από το περιβάλλον του, απαιτεί με επιτακτικό και άσχημο τρόπο εξυπηρετήσεις από τους άλλους.

Είναι ο άνθρωπος που εύκολα εξαπατά τους γύρω του και κερδίζει την συμπάθεια τους με τις εύκολες  υποσχέσεις του και τις ειλικρινείς διαβεβαιώσεις  φιλίας, που ανοιχτόχερα μοιράζει σε όλους χωρίς ντροπή. Έτσι  όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση, όλοι οι άνθρωποι που έρχεται σε επαφή προθυμοποιούνται αμέσως να τον βοηθήσουν γιατί, όπως σίγουρα θα φαντάζονται, είναι ο άνθρωπος που αξίζει κάθε βοήθεια και συμπαράσταση. Αγνοούν οι δύστυχοι το χαρακτήρα του αχάριστου, δεν μπορούν να προβλέψουν την απότομη αλλαγή της συμπεριφοράς του που ακολουθεί την ευεργεσία. Από τη στιγμή που ο αχάριστος θα νιώσει ότι δεν έχει ανάγκη πια την υποστήριξη κανενός , γίνεται άλλος άνθρωπος.

Έτσι, από τη στιγμή που θα νιώσει ισχυρός θα ξεχάσει τελείως όσους τον βοήθησαν στη δύσκολη φάση της ζωής του. Θα του ζητούν βοήθεια και θα απαντά ότι έχει ως αρχή να μη βοηθά κανένα. Βρίσκει πάντα τρόπους να  αποφεύγει  τέτοιες συναισθηματικές καταστάσεις , γιατί πίσω από την πέτρινη καρδιά του δεν υπάρχει ούτε ίχνος φιλότιμο. Είναι καλός μόνο για τον εαυτό του, η ανθρωπιά του είναι αυστηρά περιχαρακωμένη σε πλαίσια πολύ στενά.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο αχάριστος είναι ικανός, όχι μόνο να μην αναγνωρίζει την ευεργεσία που του έκαναν, αλλά και να ανταποδίδει το καλό με κακό. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει και μεγαλύτερο κακό στις κοινωνικές σχέσεις. Όταν ο καθένας από εμάς νιώθει προδομένη την ανθρωπιστική του διάθεση να βοηθήσει το διπλανό του, όταν κάνοντας το καλό στο συνάνθρωπο αντιμετωπίζει την κακία, την αφιλοτιμία και πολλές φορές τη μανία για ανταπόδοση κακού στο καλό που πρόσφερε , τότε αρχίζει σιγά- σιγά να αποφεύγει να βοηθά και να ευεργετεί τους γύρω του, γιατί φοβάται ότι όχι μόνο η ανθρωπιστική του πράξη δε θα αναγνωριστεί , αλλά και χαμένος μπορεί να βγει από τη σχέση του με έναν αχάριστο άνθρωπο. Η λαϊκή παροιμία « κάνε ακόμη ένα καλό, για να βρεις κι άλλον εχθρό» δίνει λακωνικά όλο το νόημα της σχέσης  του αχάριστου .

Η αχαριστία δεν γιατρεύεται  όταν μπαίνει σε ανθρώπινο σώμα .Είναι μία από τις συμπεριφορές που θα έπρεπε να θεωρείται και ποινικό αδίκημα καθώς είναι, πραγματικά, μία από τις χειρότερες πράξεις των ανθρώπων.  Από εμάς όμως  εξαρτάται να μετατρέψουμε τη μέχρι τώρα εντύπωση της αχαριστίας, να απαλύνουμε τις πικρές εμπειρίες που άφησε σε πολλές καρδιές , να κάνουμε τον κάθε αχάριστο πιο άνθρωπο και τη ζωή μας ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους ανθρωπινότερη.

Κείμενο: Ελένη Σκιαδά