Από τα τελειότερα τεχνικά μέσα που διαθέτει ο σύγχρονος άνθρωπος για την πληροφόρηση, ψυχαγωγία και μόρφωση είναι το διαδίκτυο ή internet όπως είναι η διεθνής ονομασία. Είναι η νέα επανάσταση της εποχής μας. Οι περισσότεροι κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι συμφωνούν ότι ο ρόλος και η επίδραση του διαδικτύου σε μικρούς και μεγάλους είναι καταλυτικός, για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς τους. Η συμβολή του στη δημιουργία σωστού ανθρώπου και υγιούς πολιτισμού, είναι τεράστια, αφού έγινε ,πλέον , σύμφωνα με στατιστικές, συνοδοιπόρος του ανθρώπου.

Το διαδίκτυο είναι ένα μέσο με το οποίο ο άνθρωπος , μπορεί να δει «μακριά». Είναι το μαγικό μάτι , με το οποίο μπορούμε να βρεθούμε , να παρακολουθήσουμε  από κοντά οτιδήποτε συμβαίνει ακόμη και στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου. Το διαδίκτυο με την αμεσότητα που προσφέρει ,το θέαμα, με το συγκερασμό ήχου, εικόνας, κίνησης, συνδυάζει τα στοιχεία που συναποτελούν  το θέατρο, τη τηλεόραση, ο κινηματογράφος, το ραδιόφωνο. Είναι λογικό λοιπόν να κατακτήσει τον άνθρωπο και μάλιστα τον άνθρωπο με λιγότερες οικονομικές δυνατότητες, για τον οποίο κάθε άλλου είδους διασκέδαση είναι πολυδάπανη και πλέον αδύνατη.

Δεν είναι δυνατό , λοιπόν, να αρνηθούμε το γεγονός ότι το διαδίκτυο έχει κυριαρχήσει στην ζωή του μέσου ανθρώπου. Είτε το θέλουμε είτε όχι είναι ένα γεγονός , που δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους, αλλά να μας προβληματίζει. Πολλές απόψεις ,κρίσεις και επικρίσεις διατυπώθηκαν και διατυπώνονται για το ρόλο και το έργο του. Άλλες θετικές, άλλες αρνητικές .

Πρόκειται για μια δύναμη που μπορεί να διαπλάσει ένα κοινωνικό σύνολο με αποφασιστικό τρόπο, να καταστρέψει υποσκάπτοντας τα ήθη και έθιμα, αξίες, γενικές αποδεκτές αλήθειες.

Τα τελευταία χρόνια ο χρόνος που αφιερώνει ο μέσος χρήστης στο διαδίκτυο είναι ολοένα και περισσότερος  και αυτό το φαινόμενο έχει οδηγήσει στον εθισμό , σε μια μορφή εξάρτησης από αυτό. Ιδιαίτερα τα άτομα νεαρής ηλικίας, έχουν εθιστεί από αυτό, λόγω των διάφορων διαδικτυακών παιχνιδιών με αποτέλεσμα να έχουν χάσει την επικοινωνία με τον κόσμο. Το 53,4 % των εφήβων χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για διάστημα παραπάνω του ενός έτους, το 26 % κάνει καθημερινή χρήση, το 8% κάνει χρήση παραπάνω από οκτώ ώρες την βδομάδα. , επίσης υπολογίζεται πως το 10 % του πληθυσμού στις ΗΠΑ πάσχει από τον εθισμό ενώ στην χώρα μας  μόλις το 18 % ενώ το 1 % έχει πλήρως εθισμό από αυτό.

Ο εθισμός στο διαδίκτυο είναι μια νέα σχετική μορφή εξάρτησης, η οποία έγινε γνωστή και πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις  μετά το 1996 από διάφορες έρευνες που έγιναν από διάφορους ψυχολόγους και ψυχιάτρους. Η εξάρτηση από το ιντερνέτ δεν έχει αναγνωριστεί σαν  μια κλινική οντότητα που μπορεί να την συναντήσει κάποιος σε διάφορα ψυχιατρικά εγχειρίδια παρά μόνο στην Κίνα .

Το διαδίκτυο μπορεί να  συντελέσει  στην αποχαύνωση και τη διάβρωση λαών, εθνών, μαζών. Σε εκατομμύρια θνητούς μπορεί να προωθήσει, είναι ο σύγχρονος Γκαιμπελ και μάλιστα παντοδύναμος. Φθοροποιές ιδέες, ανθρώπους και εμπορεύματα χωρίς αξία, αλήθειες χαλκευμένες. Μια εικόνα στο ιντερνέτ μπορεί να μοιάζει αθώα και μαγική, απονήρευτη αλλά μπορεί να κρύβει προφάσεις εν αμαρτίες. Πολιτική προπαγάνδα , πλύση εγκεφάλου του καταναλωτή για ορισμένα εμπορεύματα, αφέλειες το κάνουν επικίνδυνο όργανο για τη διαμόρφωση μιας υγιούς κοινωνίας.

Η προσήλωση μπροστά στην μικρή οθόνη ενός υπολογιστή αποξενώνει , αλλοτριώνει και απομονώνει το άτομο. Σύμφωνα με την άποψη του Αντώνη Σαμαράκη ποτέ οι στέγες των σπιτιών ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και ποτέ οι ψυχές τους δεν ήταν τόσο μακριά. Aαπομονώνει ,  παθητικοποιεί , και οδηγεί τη νάρκωση του σώματος και του μυαλού αντίστοιχα. Ο σύγχρονος άνθρωπος χαρακτηρίζεται από πλαδαρότητα η οποία μοιραία οδηγεί στον πνευματικό θάνατο, που είναι η χειρότερη μορφή θανάτου.

Εν κατακλείδι, το διαδίκτυο αναμφίβολα , λοιπόν , είναι σημαντικό   μέσο ενημέρωσης και επικοινωνίας. Ο ρόλος στην σύγχρονη κοινωνία είναι σοβαρός και σπουδαίος. Μπορεί να αποχαυνώνει και να ναρκώνει το κοινό με τη μορφή και τη δομή που έχει σήμερα, μπορεί να ξελογιάζει και να επιδρά βλαβερά , αλλά έχει τη δυνατότητα αν και εφόσον ελεγχθεί η σωστή χρήση του , να αποτελέσει το τελειότερο μέσο μόρφωσης και ηθικής ακόμη διαπαιδαγώγησης. Οι θετικές πλευρές πρέπει να αναπτυχθούν και οι αρνητικές να περιοριστούν μέχρι να εκλείψουν τελείως. Δυστυχώς στην σημερινή εποχή υπερισχύουν οι δεύτερες, γι αυτό και έχει εξαπολυθεί αμείλικτος πόλεμος εναντίον του.

 Επιμέλεια – Σκιαδά Ελένη